We hebben een nieuw logo!
Tuesday, June 30th, 2009
Taaadaaa!
Dit is ons nieuwe logo.

Taaadaaa!
Dit is ons nieuwe logo.

Vorige week ontvingen we de resultaten/cijfers van de meiden die examen hebben gedaan voor de middelbare school.
Hierna kunnen ze naar pre-university college. Dat is fase voor de universiteit. Als ze dat goed doen, kunnen ze eventueel gaan studeren.
De examenvakken waren Language-I-Kannada, Language-II-English, Language-III-Hindi, Subject-I-Maths, Subject-II-Science, Subject-III-Social.
Amirtha, Ramya, Amrutha en Shruthi hebben examen gedaan en gehaald!
Hieronder een indruk van hun cijfers in volgorde van de bovengenoemde vakken.
Amirtha: 101, 57, 75, 35, 55, 53 = 386 = 62%
Ramya: 82, 40, 48, 37, 44, 61 = 312 = 50%
Amrutha: 81, 40, 42, 30, 44, 50 = 287 = 46%
Shruthi: 76, 35, 39, 30, 52, 50 = 282 = 45%
Schoolcijfers in India werken iets anders dan in Nederland. Vanaf 45% is voldoende.
Deze 4 meiden zijn dus geslaagd en we zijn super trots op ze!
Persbericht
Amstelveen, 8 april 2009
RECORDOPBRENGST PAASEITJESACTIE ROTARY
Paaseitjesactie Rotary levert recordopbrengst van € 4.250,- op
Rotaryclub Amstelveen “Nieuwer-Amstel” (RANA) verkocht in de afgelopen weken voor de vierde keer in haar vijfjarige bestaan paaseitjes voor een goed doel.
Dit jaar kwam de opbrengst van deze actie geheel ten goede aan de stichting SARASWATHI, een stichting die kansarme Indiase meisjes begeleidt tot zij een zelfstandig bestaan kunnen leiden (zie www.12help.org).
Doelbewust
Klik hier om het artikel te downloaden of ga naar doelbewust.net
Net nieuwe, onafhankelijke informatie & inspiratieplatform voor alle gevers van Nederland
EVEN KIJKEN BIJ… Monique ten Hagen
22 June 2007
Monique ten Hagen (38), oprichter van Stichting Saraswathi, zet zich voor weesmeisjes in India:
‘Ik voelde me meteen thuis in India’
‘Vanaf het eerste moment dat ik voor m’n werk in India was, voelde ik me er thuis. Dat heb ik verder nog nergens op de wereld zo gehad. Natuurlijk: het is naar onze maatstaven op veel plaatsen een enorme bende en je ziet overal viezigheid. Maar dat heeft me nooit zo gestoord: ik zie allereerst de mensen. En die zijn prachtig. Trots en zelfbewust, vriendelijk en vooral erg rustig en screen. Ik vind dat ze, ondanks alle armoede, een grote waardigheid uitstralen. Dat trok me onmiddellijk aan. De hele cultuur spreekt me bijzonder aan.
Ik kwam via-via in contact met een enthousiaste Indiër die actief was voor een kindertehuis. Door hem kreeg de kans om in kindertehuis St. Andal Girls Home in Bangalore te komen kijken. En toen was het idee van helpen eigenlijk meteen geboren.
Het begon gewoon met wat geld dat ik in Nederland verzamelde en bij mijn volgende bezoek, overhandigde. Maar ik wist al snel dat we het professioneler moesten aanpakken en sinds twee jaar bestaat Stichting Saraswathi.’