12HELP

Beste sponsor,

We zijn weer terug uit India en via deze nieuwsbrief willen we daar graag verslag van doen.

Donderdag 15 november zijn we naar het zuiden van India afgereisd, naar Bangalore, om een bezoek te brengen aan ons kindertehuis. Zoals altijd werden we op het vliegveld warm onthaald door onze vaste chauffeur en vriend, Chamundi. Hij is voor ons van grote betekenis in India. Hij kent de stad op zijn duimpje en loodst ons veilig van A naar B. Als je voor het eerst in India komt, weet je niet wat je meemaakt in het verkeer. Kriskras door elkaar rijdende toeterende bussen, auto’s en tuktuk’s. En zo hier en daar rijdt er zelfs een fiets door dit chaotische verkeer. Het is een belevenis op zich!

 

 

 

 

 

Door Chamundi komen we op plaatsen waar normaal gesproken geen toeristen komen. Zo hebben we de eerste dag van ons verblijf een bezoek gebracht aan “zijn” tempel, de Monkey Temple. Via een vast ritueel offert de priester stukken kokosnoot en bloemen aan deze God, een metershoog beeld dat uit 1 stuk steen is gehouwen en de gedaante heeft van een aap. Helaas is het maken van foto’s in de tempel verboden.

Dezelfde dag zijn we naar het St. Andal girls home gereden. Het was een fijn weerzien met de kinderen. Ze zijn altijd zo enthousiast om je te zien, dat doet echt wat met je. Deze keer waren er twaalf nieuwe kinderen bijgekomen. De meeste zijn tussen de vijf en tien jaar oud. De beste manier om zo snel mogelijk vertrouwen bij ze te winnen is spelen en dat zijn we ook meteen met ze gaan doen.

 

 

 

 

                                       

De volgende dag stond een bezoek aan de familie van Chamundi op het programma.
In India zijn de families erg hecht en wonen ze meestal hun hele leven samen in een huis of bij elkaar in de straat.

 

 

 

 

 

 

 

Chamundi woont in een huisje met een woonkamer en een slaapkamer(tje). Daar wonen ze met vader, moeder, drie zonen met hun vrouwen en met inmiddels twee baby’s. Dus met z’n tienen.
Zodra je binnenstapt beginnen ze met het bereiden van eten. Ook al hebben ze weinig geld, ze zetten een volledige maaltijd voor je klaar. Ze zijn zo enorm hartelijk en vrijgevig.
Zo’n bezoek is altijd een feestje.

Zondag hadden we een uitje geregeld voor alle kinderen. We zijn met de bus naar een groot terrein gereden dat de overheid heeft geschonken aan Deena Seva Sangha, de stichting waarmee we in India samenwerken. Het ligt iets buiten de stad. Daar konden we naar hartelust spelen, lekker gek doen en gillen.

 

 

 

 

 

En… we hebben genoten…

Tussen de middag werd er geluncht. Er waren grote pannen met rijst en andere Indiase lekkernijen meegenomen. ‘s Middags weer spelen en ook een tempel bezocht. Na deze vermoeiende dag was het op de terugreis stukken stiller in de bus dan de heenreis…
Teruggekomen bij het kindertehuis volgde het inmiddels vaste ritueel: het uitdelen van de foto’s van ons vorige bezoek. De kinderen vinden het prachtig.

Maandagochtend liet Mr. Srimantharajan, de beheerder van St. Andal girls home en ook secretaris van Deena Seva Sangha, ons de bouwtekeningen zien. Dit zijn de bouwtekeningen voor een kindertehuis voor kinderen vanaf 15 jaar.
Dit tehuis is hard nodig omdat kindertehuizen in India opvang kunnen bieden aan kinderen tot 15 jaar. Wij zien dat niet zitten, omdat je niet weet waar de kinderen daarna terecht komen. Daarnaast vinden we 15 jaar veel te jong.

Doordat we er twaalf kinderen hebben bijgekregen in ons huidige kindertehuis, is een tweede tehuis sowieso nodig. St. Andal girls home biedt eigenlijk ruimte voor maar dertig kinderen en aangezien we er nu bijna veertig hebben, is een extra onderkomen hard nodig.

Vanuit onze stichting zijn we een tijd bezig met te onderzoeken wat onze mogelijkheden zijn om een tweede kindertehuis te starten in Bangalore. We hebben de afgelopen 2 jaar contact hierover gehad met verschillende mensen en instanties. Ook hebben we goed gekeken hoe we dit succesvol kunnen aanpakken.

We hebben besloten dit samen met Mr. Srimantharajan te doen. We hebben in de afgelopen vier jaar een goede en betrouwbare relatie met hem opgebouwd. Het afgelopen jaar heeft hij heeft bouwtekeningen laten uitwerken door een architect en inmiddels is ook de bouwvergunning ook rond.
De bouwplaats is op een steenworp afstand van het St. Andal girls home, in dezelfde straat. We vinden dat heel belangrijk omdat de kinderen dan bij elkaar in de buurt blijven, ook na hun 15e jaar. Zo blijft het familiegevoel langer bestaan.

 

 

 

 

Het gebouw is drie verdiepingen hoog en er kunnen 45 kinderen in wonen.
Met Srimantharajan hebben we afgesproken in januari 2008 te beginnen met het bouwen van de begane grond.
We hebben het projectplan en het projectbudget ontvangen en alles ziet er goed uit.
We zullen verdere informatie over dit project op de website zetten.
Om de plannen te realiseren hebben we uw financiele steun hard nodig. We hopen dan ook op uw hulp te kunnen rekenen.

Zoals u in onze laatste twee nieuwsbrieven heeft kunnen lezen hadden we een container vol met kleding en speelgoed naar India verscheept. Deze was begin november in Bangalore aangekomen.
Maandagmiddag, was ons plan dan ook om het geheel “even” in te klaren, goederen uit te laden en alles bij de scholen en tehuizen van Deena Seva Sangha langs te brengen en te distribueren. Achteraf bleek dat niet helemaal realistisch te zijn :.

Dat “even” werd drie lange dagen wachten bij de douane, op een grasveldje voor het gebouw. Een picknick is leuk, maar elke dag…. ?.

 

 

 

 

Tussendoor gebeurde er af en toe wel wat. Zo kwam na twee dagen (woensdagavond) tegen de avond een man die zei dat hij engineer was en de computers in de container wilde controleren. Dat vonden we geen enkel probleem, ware het niet dat die dingen in Nederland als eerste waren ingeladen en dus helemaal achter in de container stonden. Maar goed dat was “no problem”. Dus werd er een lege container naast gezet en werd alles daarin overgeladen.

Na ruim een uur zaten alle spullen in de andere container en kon de controle van de computers beginnen. De engineer die dit alles bedacht was echter nergens te vinden en na weer een uur wachten kwamen we erachter dat hij al weg was, omdat hij op tijd in de tempel moest zijn…. Ook dit was “no problem” dus werd alles weer teruggeladen naar onze container. Pffffff. U kunt zich wel voorstellen dat we toen ook maar naar huis zijn gegaan…. De volgende dag hadden we meer geluk. Deze dag bleek de laatste dag van het lange wachten te zijn. Na vier dagen konden de goederen worden ingeklaard en overgeladen in kleine vrachtwagentjes. Die avond reden we in colonne achter elkaar aan op weg naar het kindertehuis, waar we de spullen zouden gaan opslaan in de klaslokalen van het schooltje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daar waren al verschillende mensen opgetrommeld om te helpen uit te laden. Om negen uur ‘s avonds werden de laatste spullen uitgeladen. Het was gelukt!

Aan het eind van de week hebben we een deel van de spullen uitgedeeld aan de kinderen. De rest wordt in de loop van de tijd verder gedistribueerd. Zaterdag hebben we speelgoed aan de kinderen in het St. Andal uitgestald. Een voor een mochten ze naar voren komen en iets moois uitzoeken. Ze waren er erg blij mee!

 

 

 

 

 

Helaas hadden we te weinig tijd om de rest van de spullen aan alle kinderen uit andere kindertehuizen uit te delen. De computers, kleding, medische spullen, etc. zijn in goede handen van Mr. Srimantharajan en hij zal erop toezien dat alles eerlijk verdeeld wordt.

Het was weer een fantastisch verblijf in Bangalore. Voor ons gevoel is het altijd te kort. Maar goed, ook als we vier weken zouden gaan, is het te kort. Er is altijd zoveel te beleven!

We willen over een half jaar weer teruggaan. Dan zijn ze als het goed is al vergevorderd met de bouw van het nieuwe kindertehuis. Volgens de planning is de begane grond dan af. We zullen u op de hoogte houden.

Tot slot willen we u weer bedanken voor uw steun en uw vertrouwen in ons en onze stichting. Dankzij u hebben we dit jaar weer mooie dingen kunnen doen voor de kinderen.

We wensen u prettige feestdagen toe en een fantastisch nieuwjaar.
We hopen dan natuurlijk weer op uw steun te kunnen rekenen.

Met vriendelijke groet,

Stichting Saraswathi / 12help

Giro 953067
Amsterdam