12HELP

Beste sponsor,

“Landing on the moon” wordt een bezoek aan India wel eens gekscherend genoemd, omdat je in een compleet andere wereld terecht komt. Eind februari mochten we dit weer ervaren. We zijn weer 2 weken naar dit prachtige land geweest. Dit overigens zoals altijd op eigen kosten.

We hadden een aantal doelen voor ons bezoek en we willen graag verslag doen van de resultaten.

De laatste keer dat we in India waren (juni 2006), hebben we een hele week tijd en aandacht besteed aan de kinderen van St Andal Girls Home in Bangalore.
Dit keer hebben we twee weken met ze doorgebracht en het was weer fantastisch.

We bestaan nu inmiddels bijna 2 jaar en er is in die tijd al best veel veranderd. Zo worden 4 meisjes nu 15 jaar en moeten ze dit jaar het kindertehuis verlaten. In India is het de bedoeling dat kinderen na hun 15e en na afronding van de 10th standard (middelbare school) het kindertehuis verlaten. De Indiase overheid biedt ondersteuning aan kindertehuizen voor kinderen tot 15 jaar en daarna niet meer.
Het risico is groot is dat de kinderen terecht komen waar ze vandaan komen. Vaak zijn dat zeer slechte omstandigheden.

Wij werden hier tijdens ons bezoek in augustus vorig jaar mee geconfronteerd. Het afgelopen jaar hebben we met ons bestuur hierover gesproken en nagedacht wat we hiermee willen doen.
Inmiddels hebben we besloten “onze” kinderen te ondersteunen totdat ze in staat zijn zelfstandig te functioneren. Als maximum leeftijd gaan we uit van 21 jaar. In de praktijk houdt dit in dat als de kinderen 15 jaar worden, we met hen overleggen wat ze willen en wat voor een toekomst ze voor zichzelf zien. We zullen zorgen voor hun verzorging, opleiding en onderdak tot ze 21 jaar zijn.

Afgelopen maart hebben we deze gesprekken gevoerd met Dhapu, Kruthika, Manimala en Dewi. Alle 4 zijn of worden ze dit jaar 15 en moeten ze een keuze maken hoe en wat ze verder willen. Dhapu en Manimala hebben tijdens ons bezoek aangegeven naar college/pre-university school te willen. Kruthika wil graag een computer-opleiding doen en Dewi wil graag een cursus volgen voor schoonheidsspecialiste.

Eind april hebben de meiden een soort Cito-toets gemaakt en inmiddels hebben we daar de resultaten van ontvangen. Dhapu en Manimala hebben een score behaald waarmee ze naar college kunnen. Kruthika kan worden toegelaten op een computeropleiding en Dewi is helaas gezakt en doet in juni de toets opnieuw. Als verrassing voor ons hadden de vier meisjes hun nieuwe sarees aangetrokken.
Daar moesten we natuurlijk een foto van maken…

Van links naar rechts, Dewi, Kruthika, Dhapu, Manimala.

Om de kinderen na hun 15e jaar ook te kunnen ondersteunen hebben we een lokale partner nodig. Ook hier hebben we het afgelopen half jaar naar gezocht. Via een contact in India hebben we dan ook een geweldige partner gevonden in Geeta Menon.

Geeta heeft in India een eigen hulporganisatie met de naam Stree Jagruti Samiti (www.bangalorewatch.org). Deze organisatie komt op voor de rechten van de kinderen en strijdt tegen kinderarbeid. We hebben afgesproken dat wanneer er aktie nodig is als wij niet in India zijn, Geeta hiervoor zorgdraagt.

We hebben deze afspraak tijdens ons bezoek meteen gestalte gegeven door met haar de plannen af te stemmen voor de 4 meisjes die St Andal Girls Home gaan verlaten.
Inmiddels hebben we samen met Geeta afgelopen maand een nieuw onderkomen voor de meiden gevonden en Dhapu en Manimala ingeschreven op een college in de buurt. Dankzij Geeta en haar contacten was dit alles in een paar weken geregeld en dat is erg snel voor Indiase begrippen .

Dit is een foto van Geeta (oranje saree, midden) met twee collega’s in het “kantoor” van haar organisatie.

Naast alle activiteiten die vooral betrekking hebben op de kinderen van St Andal Girls Home, zijn we de afgelopen 6 maanden ook bezig geweest met het uitzoeken van de mogelijkheden om nog een extra tehuis op te zetten. Het moet een combinatie worden van een kindertehuis waar kinderen kunnen wonen en een opvangtehuis voor tijdelijke opvang.

In november 2006 hebben we bij Reed Elsevier een aanvraag ingediend voor financiële steun voor dit project. Deze organisatie vult maatschappelijk verantwoord ondernemen onder andere in door het beschikbaar stellen van fondsen. Tot onze grote vreugde is onze aanvraag goed bevonden en hebben we een bijdrage mogen ontvangen.

We hebben ons nieuwe project in maart besproken met twee advocaten in Bangalore die veel kennis hebben op het gebied van buitenlandse goede doelen organisaties. Ze wisten ons te vertellen dat wij als buitenlandse stichting ons niet kunnen vestigen in India, tenzij daar hele grote bedragen tegenover staan. Ze hebben ons dan ook geadviseerd onze plannen met een Indiase partner verder uit te werken en uit te voeren.
We hebben dit advies ter harte genomen en zullen met Geeta ons plan verder ontwikkelen.
Natuurlijk zullen we u van onze vorderingen op de hoogte houden.

Behalve serieuze zaken en veel geregel, was er gelukkig ook tijd voor plezier en ontspanning. Zo zijn we weer naar het funpark geweest en een bezoek gebracht aan de Krishna tempel.

Het is inmiddels een ritueel geworden dat we bij elk bezoek aan het St Andal de foto’s van de vorige keer uitdelen.

Tot slot willen we u allen bedanken voor uw steun.
Van velen van u hebben we geld, kleding, speelgoed, zeep of combinaties hiervan mogen ontvangen.
Zonder u kunnen we alle goede dingen die we voor ogen hebben niet doen.
We zijn dan ook ontzettend blij met uw hulp.

In oktober/november gaan we weer naar Bangalore.
We zullen u op de hoogte houden van onze activiteiten hier in Nederland en in India.

Met vriendelijke groet,
Stichting Saraswathi

Giro 953067
Amsterdam